Introduktie Griekse kazen

Natuurlijk moet ik binnen afzienbare tijd nog 'ns naar Griekenland.

In de afgelopen tien/vijftien jaar is daar veel veranderd: Aan de ene kant is er de verdergaande schaalvergroting in zuivelland, waarbij steeds groitere hoeveelheden melk worden samengebracht in melkverwerkende fabrieken, aan de andere kant zijn er signalen, dat de Grieken zelf ook beseffen, dat het hard nodig is om de kleinschalige kaasproduktie te koesteren. Nee...niet te pamperen en uitsluitend omgeven met de zweem van nostalgie, maar veel meer:

Kleinschalig gemaakte, authentieke kazen zijn de exponent/het resultaat van honderden jaren kaasmaken. Soms in de bergen, soms op de eilanden, ieder met hun speciale karakter en DNA.

Het beschermen van deze eeuwenoude cultuur van kaasmaken heeft niets met nostalgie te maken maar alles met respect voor het verleden en met het bewustzijn, dat het rurale landschap enerzijds en ons smaakpalet anderzijds zeer is gediend met deze kleinschaligheid.

Natuurlijk...wel met benutting van moderne hulpmiddelen, maar niet op een massale, anonieme en smaakvervlakkende manier.

Ik houd u op de hoogte.

Originele griekse Feta in het brabantse presentatie-setting,

...wat lekkere olijven erbi, wat amandelen en zuurdesembrood....hmmm!